Wchodził także w skład Okręgowej Delegatury Rządu RP województwa krakowskiego, nie przyjmując jednak stanowiska Delegata Rządu, pozostając na stanowisku naczelnika wydziału przemysłu. Organizował również komórkę przechwytującą na poczcie donosy skierowane do gestapo.
Działalność powojenna i represje Po wyzwoleniu wyjechał do Wrocławia, gdzie został naczelnikiem Wydziału Opieki Społecznej Urzędu Wojewódzkiego. W 1945 wstąpił do odrodzonej PPS i na wezwanie Okręgowego Komitetu Robotniczego (OKR) partii wrócił do Krakowa, aby podjąć pracę w aparacie partyjnym. Związany z Zygmuntem Żuławskim, reprezentował podobną orientację polityczną, dlatego 2 października 1945 wszedł w skład Komitetu Organizacyjnego Polskiej Partii Socjalno-Demokratycznej (PPSD). Gdy Prezydium Krajowej Rady Narodowej (KRN) nie wyraziło zgody na zalegalizowanie tej partii, powrócił do działalności w PPS. W 1946 został przewodniczącym Miejskiego Komitetu PPS w Krakowie. Kandydował w wyborach do Sejmu Ustawodawczego RP w styczniu 1947, jednak w tym samym roku został usunięty z PPS za reprezentowanie stanowiska prawicy.