Łęczyckie Zakłady Górnicze (ŁZG Łęczyca S.A.) – polskie przedsiębiorstwo przemysłu górniczego, metalowego i elektromaszynowego o formie prawnej spółki akcyjnej, z siedzibą w Łęczycy przy ulicy Kopalnianej 9, działające od 1955 roku. W latach 1955–1992 wydobywało rudy żelaza.
Historia 28 maja 1955 Prezydium Rządu PRL uchwałą nr 373 podjęło decyzję o budowie i lokalizacji zagłębia rud żelaza w powiecie łęczyckim. 13 czerwca 1955 r. Minister Hutnictwa zarządzeniem nr 130 powołał „Łęczyckie Zakłady Górnicze w budowie” w charakterze inwestora. Głębienie szybów rozpoczęło Przedsiębiorstwo Budowy Kopalń Rud Żelaza w Częstochowie, a następnie kontynuowało Przedsiębiorstwo Budowy Kopalń w Bytomiu.
Eksploatację rozpoczęto 4 grudnia 1957 r. w kopalni Łęczyca-2 w Lubieniu. W kwietniu 1962 uruchomiono kopalnię Łęczyca-1 przy południowo-wschodniej granicy miasta. 14 lipca 1964 wydobyto w kopalni milionową tonę rudy. 1 sierpnia 1968 powołano oddział ŁZG pn. Uboczna produkcja metalowa. Zakłady w tym samym roku rozpoczęły pomosty wag samochodowo-wozowych, realizując serie WS–20, PS–35 i WS–50. Z czasem rozpoczęto produkcję przesiewaczy wibracyjnych dla przemysłu materiałów budowlanych. W ciągu kilku lat ŁZG stały się jedynym w Polsce producentem kompletnych wag przemysłowych, jak i przesiewaczy o powierzchni sit od 2 m² do 10 m².