Dowód przebiega w czterech krokach: Każdy odstęp ma tę samą długość co pewien odstęp sztywny – wynika to wprost z definicji odstępu sztywnego. Jeśli jest odstępem sztywnym, to łuk nie jest odstępem, ponieważ ma tę samą długość, a znajdowałby się o jeden krok później. Łuk może nie być odstępem tylko w dwóch przypadkach: jeden z końców jest ostatnim punktem ciągu wielokrotności wskutek czego brakuje odpowiadającego mu końca któryś z danych punktów trafia do wnętrza Punktem tym może być tylko pierwszy punkt ciągu wielokrotności w przeciwnym razie bowiem jego poprzednik w ciągu trafiłby do wnętrza wbrew założeniu, że jest odstępem. Odstępów sztywnych może więc być co najwyżej trzy: dwa po obu stronach ostatniego punktu oraz ten, do którego trafiłby poprzednik pierwszego punktu (gdyby należał do ciągu). Ponieważ każdy odstęp ma długość pewnego odstępu sztywnego, różnych długości odstępów również jest co najwyżej trzy.