dwie różne długości odstępów między kolejnymi punktami odpowiadają dwóm rodzajom półtonów. Po dwunastu kwintach nie wraca się dokładnie do dźwięku początkowego (w wyższej oktawie), więc się nie domyka – tę różnicę wysokości dźwięków nazywa się komatem pitagorejskim W teorii muzyki interwał muzyczny opisuje stosunek częstotliwości dwóch dźwięków. Interwały o prostych stosunkach częstotliwości tradycyjnie uchodzą za konsonansowe: oktawie odpowiada stosunek 2:1, a kwincie czystej – stosunek 3:2. Dwa dźwięki uznaje się zwykle za równoważne, gdy różnią się o całkowitą liczbę oktaw. Tę równoważność można przedstawić geometrycznie za pomocą , którego punkty reprezentują klasy dźwięków równoważnych. Matematycznie okrąg ten można opisać jako okrąg jednostkowy na płaszczyźnie zespolonej, a punkt tego okręgu reprezentujący dany dźwięk otrzymuje się, odwzorowując częstotliwość na liczbę zespoloną Interwałowi o stosunku odpowiada kąt między punktami tego okręgu, co oznacza, że dwa dźwięki muzyczne różnią się o dany interwał wtedy, gdy odpowiadające im punkty na okręgu różnią się o ten kąt. Na przykład wzór ten daje (pełny okrąg) jako kąt odpowiadający oktawie.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Twierdzenie o trzech odstępach · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.