Johann Eichhorn (ur. 8 października 1906 w Monachium, zm. 1 grudnia 1939 tamże) – niemiecki seryjny gwałciciel i seryjny morderca, zwany Bestią z Aubing. W latach 1931–1939 zgwałcił co najmniej 90 kobiet i zabił pięć z nich.
Był najstarszym z ośmiorga dzieci ubogich robotników. Zdobył wykształcenie jako monter i został manewrowym na kolei. Znajomi uważali go za osobę pomocną i godną zaufania. Sam Eichhorn po latach wyznał, że w tym okresie zrozumiał, że podniecenie zapewnia mu stosowanie przemocy wobec kobiet.
W latach 30. Eichhorn zaczął napadać na młode kobiety w Monachium. Grożąc im nożem lub bronią, dokonywał gwałtów i okradał ofiary. Pierwszą z nich zamordował w październiku 1931 r. Po gwałcie, udusił nastoletnią dziewczynę i wrzucił jej ciało do rzeki. Kolejne ofiary pozbawiał życia przez postrzał w głowę. Stawał się też coraz brutalniejszy, kalecząc genitalia zabitych kobiet i dopuszczając się aktów nekrofilii. W tym czasie Eichhorn ożenił się i miał dwójkę dzieci.