Bitwa pod Makarską – starcie zbrojne stoczone 18 września 887 roku w okolicy dzisiejszej Makarskiej podczas weneckiej wyprawy przeciwko Narentanom. Wyprawą dowodził doża wenecki Pietro I Candiano. Po początkowym powodzeniu Wenecjanie zostali pokonani w kontrataku Narentan, a Candiano zginął wraz z siedmioma innymi uczestnikami wyprawy.
Tło
Narentanie byli słowiańską ludnością zamieszkującą wybrzeże między Cetiną i Neretwą oraz pobliskie wyspy. Ich działalność morska prowadziła do konfliktów z Wenecją o żeglugę na wschodnim Adriatyku.
W 839 roku doża Pietro Tradonico zawarł pokój z Družakiem, określonym przez Jana Diakona jako iudex Marianorum. Już w następnym roku Wenecjanie ponieśli jednak porażkę w starciu z Narentanami.
Status polityczny Narentan i charakter ich związków z ówczesną Chorwacją są w literaturze ujmowane niejednolicie. Hrvatska enciklopedija przedstawia ich jako samodzielną wspólnotę polityczną, natomiast Marcin Böhm zalicza ich do grup pozostających pod zwierzchnictwem Chorwatów.
Wyprawa wenecka
Pietro I Candiano został wybrany dożą 17 kwietnia 887 roku. Wkrótce po objęciu urzędu wysłał przeciw Narentanom wyprawę, która powróciła bez osiągnięcia zamierzonego celu.