Free solo w Polsce W polskim środowisku wspinaczkowym free solo tradycyjnie określa się mianem „żywcowania” – przejścia drogi bez jakiejkolwiek asekuracji, przy czym w „czystym stylu” nie wolno mieć na sobie uprzęży ani crash padu pod drogą. Prekursorem tej praktyki w Tatrach był Jerzy Leporowski, który w 1927 roku dwukrotnie pokonał południową ścianę Zamarłej Turni – za drugim razem w 54 minuty – a zginął rok później podczas samotnego przejścia nowej drogi na Kozim Wierchu. Współcześnie najbardziej rozpoznawalnym polskim free soloistą jest Marcin Banot ze Świętochłowic, znany jako „BNT” lub „śląski Spider-Man”. Specjalizuje się on w builderingu – samotnym pokonywaniu drapaczy chmur i innych wysokich obiektów bez lin i asekuracji. Ma na koncie wejścia m.in. na warszawski hotel Marriott (2019), paryski Montparnasse (2020), a także próbę wspinaczki na 30-piętrowy budynek Globant w Buenos Aires (2024). Wśród polskich wspinaczy skałkowych regularnie uprawiających free solo wymienia się m.in.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Wspinaczka free solo · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.