Posiadał wówczas przydział w rezerwie do 36 pułku piechoty w Warszawie. W 1934, jako oficer rezerwy pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Warszawa Miasto III i nadal posiadał przydział do 36 pp. Na stopień porucznika rezerwy został mianowany ze starszeństwem z 19 marca 1939 i 242. lokatą w korpusie oficerów piechoty.
Po zwolnieniu z wojska porzucił medycynę i studiował w Szkole Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie. Po dwóch latach przerwał studia i zajął się działalnością gospodarczą. Został wicedyrektorem Spółki Akcyjnej „Futro”, a następnie dyrektorem fabryki „Polskie Zjednoczone Zakłady Futrzarskie”.
W nieznanych okolicznościach, po agresji ZSRR na Polskę (17 września 1939), dostał się do sowieckiej niewoli i został osadzony w obozie NKWD w Kozielsku. Między 3 a 5 kwietnia 1940 został przekazany do dyspozycji naczelnika Zarządu NKWD Obwodu Smoleńskiego (lista bez numeru z 1 kwietnia 1940). Między 4 a 7 kwietnia 1940 zamordowany w Katyniu i tam pogrzebany. Od 28 lipca 2000 spoczywa na Polskim Cmentarzu Wojennym w Katyniu.