Bortnowski był nauczycielem filmowania Tony’ego Halika, który następnie współpracował z Sucesos Argentinos. Uczył również przyszłego argentyńskiego operatora i reportera , późniejszego korespondenta telewizyjnego, który zginął podczas filmowania wojskowego buntu w Chile w 1973 roku. Jako operator dokumentował najważniejsze wydarzenia polityczne i społeczne w powojennej Argentynie. Filmował m.in. bombardowanie Plaza de Mayo w 1955 roku, przewrót wojskowy przeciwko Juanowi Perónowi, późniejsze starcia wojskowych frakcji Azules i Colorados oraz bunt spadochroniarzy w okresie rządów Juana Carlosa Onganíi. Realizował także materiały z inauguracji zakładów przemysłowych i zapór, wydarzeń sportowych oraz podróży i wystąpień prezydentów, wojskowych, ministrów i ludzi kultury.

W 1960 roku, podczas podróży służbowej do Europy związanej z uruchomieniem połączenia Swissair, po raz pierwszy od wojny odwiedził Polskę i spotkał się z rodziną. Jak wspominał, obawiał się wówczas zatrzymania ze względu na swoją wojenną działalność antysowiecką;