Załoga okrętu składała się z 10 oficerów i 180 marynarzy.
Uzbrojenie podstawowe okrętu stanowiło pięć dział uniwersalnych 127 mm L/38, uzupełnianych przez cztery karabiny 12,7 mm Browning M2 oraz trzy poczwórne wyrzutnie torpedowe kalibru 533 mm oraz wyrzutnie bomb głębinowych.
Służba okrętu Operując z bazy Norfolk, w 1940 roku uczestniczył w Parolach Neutralności na Atlantyku, w Zatoce Meksykańskiej, na Karaibach oraz na wodach południowoamerykańskich. Od maja do grudnia 1941 roku uczestniczył w eskortach brytyjskich statków na Północnym AtlantykuRobert Sinclair: Blood on the Sea, s. 57–58.
7 grudnia 1941 roku „Sims” przechodził okresowy remont w Norfolk Navy Yard w Portsmouth w Wirginii, 16 grudnia natomiast wypłynął do San Diego w Kaliforni. Na Zachodnim Wybrzeżu wszedł w skład zespołu Task Force 17, utworzonego wokół lotniskowca USS „Yorktown” (CV-5). Wraz z całym zespołem udał się w kierunku Samoa w eskorcie konwoju z dostawą żołnierzy Marines, gdzie przybył 23 stycznia 1942 roku. Dwa dni później zespół uderzeniowy wypłynął celem uderzenia na znajdujące się w posiadaniu Japonii wyspy Makin, Mili i Jaluit w archipelagu Wysp Gilberta.