Sterczące szczecinki na pokrywach są prawie wąsko-szpatułkowate, długie, umieszczone w jednym regularnym szeregu na każdym międzyrzędzie i tak długie jak szerokość międzyrzędu – cechę tę omawiany gatunek współdzieli w obrębie rodzaju jedynie z B. longiseta. Przednie odnóża mają prawie ścięty wierzchołek goleni.
Odwłok ma sternity skąpo porośnięte łuskami. Prącie ma lekko zaokrąglone boki oraz zaokrąglony wierzchołek z drobną, ale dobrze widoczną od spodu i z boku końcówką. W ednofallusie znajdują się dwa krótkie, V-kształtne, twarde skleryty. Ósmy sternit samicy ma prawie trójkątną płytkę. Cienkie gonokoksyty dysponują długimi i cienkimi gonostylikami. Spermateka ma równomiernie zakrzywione cornu, wyprostowany korpus, podługowato-owalne, ku górze skierowane ramię i tak szeroką jak długą, prostopadłą do ramienia i o połowę od niego krótszą szyjkę.
Ekologia i występowanie Owad ten zasiedla ściółkę lasów.
Gatunek afrotropikalny, endemiczny dla Południowej Afryki, znany tylko z południowego zachodu Prowincji Przylądkowej Zachodniej.
Przypisy
Kategoria:Ryjkowcowate Kategoria:Chrząszcze Południowej Afryki Kategoria:Fauna endemiczna Południowej Afryki Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 2024 roku