Protokół nie jest zamiennikiem DNS: obejmuje wyłącznie łącze lokalne, a specyfikacja zaleca używać go dopiero wtedy, gdy rozwiązanie nazwy przez DNS się nie powiedzie, i tylko dla nazw jednoetykietowych, czyli takich bez kropek. Stosowanie LLMNR jako podstawowego mechanizmu rozwiązywania nazw jest w RFC wprost odradzane.

Zasada działania Pytający komputer wysyła zapytanie multicastem: na adres grupowy 224.0.0.252 w sieci IPv4 albo FF02::1:3 w sieci IPv6, w obu przypadkach na port 5355 UDP. Wszystkie hosty z włączonym LLMNR nasłuchują pod tymi adresami, więc pytanie trafia jednocześnie do każdego z nich. Oba adresy mają zasięg ograniczony do łącza, dzięki czemu router nie przekaże zapytania poza segment, w którym je nadano – i właśnie dlatego protokół działa tylko w obrębie jednej sieci lokalnej.

Odpowiada wyłącznie ten komputer, który jest autorytatywny dla pytanej nazwy, czyli po prostu ten, który tę nazwę nosi. Odpowiedź wysyła już bezpośrednio do pytającego, a nie do całej grupy.