Odpowiedzią rosyjską na ukraińskie zagłuszarki była masowa adaptacja CRPA. We wrakach dronów typu Szached/Geran i modułów UMPK znajdowano kolejno anteny irańskie, a następnie rosyjskie Kometa (ośrodek WNIIR-Progress z Czeboksar) o 4, 8 i 12 elementach oraz chińskie o 8, 12 i 16 elementach. Liczba elementów wyznacza w przybliżeniu liczbę źródeł zakłócenia tłumionych jednocześnie przez uformowanie nulli. Czteroelementowa Kometa-M4 może tłumić zakłócenia z trzech kierunków, a ośmioelementowa Kometa-M8 z siedmiu. Rozwój kolejnych wersji anten CRPA obejmował również zwiększanie liczby elementów szyku. W 2026 roku przejęto od strony rosyjskiej antenę 32-elementową, według ukraińskich źródeł złożoną z dwóch 16-elementowych szyków obsługujących oddzielnie pasma L1 i L2. Rzecznik ukraińskich sił powietrznych zapowiadał odpowiedź wzrostem liczby systemów walki radioelektronicznej. Projektanci odbiorników muszą zakładać zakłócenie o polaryzacji dowolnej, w tym ortogonalnej do znamionowej, a konstruktorzy urządzeń zakłócających liczyć się z tłumieniem emisji przez szyki adaptacyjne.