Fowlerowi, najstarszemu wówczas rangą teoretykowi w Cambridge, a Fowler od razu poprosił go o referat o pracach Blocha na posiedzeniu , głównego wtedy forum dyskusji fizycznych w tym mieście.
Gdy Peierls przyjechał do Lipska, Heisenberg pracował nad teorią ferromagnetyzmu. Wiadomo było, że zjawisko to wynika z uporządkowania spinów elektronów w metalu, lecz przyczyna tego uporządkowania pozostawała nieznana. Heisenberg podejrzewał, że powoduje je efekt kwantowomechaniczny, wywołany zakazem Pauliego. Pierwsze zadania, jakie Heisenberg postawił przed Peierlsem – wyjaśnienie poszerzenia linii widmowych promieni kanalikowych i zbadanie, co dla przewodnictwa metalu daje model Heitlera–Londona – okazały się bezowocne. Bardziej owocna była praca nad efektem Halla. Dodatniego znaku efektu Halla, uchodzącego wówczas za anomalię, nie dawało się wyjaśnić klasyczną teorią metali, a Heisenberg uznał, że zjawisko to może wyjaśnić mechanika kwantowa. Peierlsowi się to udało i tak powstała jego pierwsza opublikowana praca – to Heisenberg polecił mu ogłosić wyniki.