Ból nocyceptywny (ang. nociceptive pain) – ból powstający w następstwie rzeczywistego lub zagrażającego uszkodzenia tkanki nienerwowej i wynikający z aktywacji nocyceptorów. Według IASP termin ten opisuje ból występujący przy prawidłowo funkcjonującym układzie somatosensorycznym i służy do odróżnienia go od bólu neuropatycznego, spowodowanego uszkodzeniem lub chorobą tego układu.
Ból nocyceptywny jest jednym z trzech podstawowych mechanistycznych określeń bólu, obok bólu neuropatycznego i bólu nocyplastycznego. Określenia te dotyczą mechanizmu powstawania bólu, a nie jego czasu trwania. Ból nocyceptywny może być zarówno ostry, jak i przewlekły, a u jednej osoby mogą jednocześnie występować różne mechanizmy bólu.
Mechanizm Ból nocyceptywny jest związany z pobudzeniem nocyceptorów – wysokoprogowych receptorów czuciowych obwodowego układu somatosensorycznego, zdolnych do wykrywania i kodowania bodźców uszkadzających lub zagrażających uszkodzeniem tkanek. Mogą być one aktywowane między innymi przez bodźce mechaniczne, termiczne i chemiczne. Informacja o ich pobudzeniu jest przekazywana przez pierwotne neurony czuciowe do rdzenia kręgowego, a następnie do wyższych struktur ośrodkowego układu nerwowego.