Na podstawie tych różnic układ przetwarzania może rozróżniać przestrzenne kierunki nadejścia sygnałów i odpowiednio dobierać zespolone współczynniki wagowe sygnałów z poszczególnych elementów antenowych.
Odpowiedni dobór współczynników wagowych pozwala na adaptacyjne kształtowanie charakterystyki odbiorczej szyku antenowego. W polskiej literaturze radiokomunikacyjnej proces ten jest opisywany m.in. jako przestrzenne przetwarzanie sygnałów (ang. spatial signal processing) lub filtracja przestrzenna (ang. spatial filtering). Dzięki temu możliwe jest zwiększenie czułości w wybranych kierunkach oraz silne tłumienie sygnałów dochodzących z innych kierunków.
W przypadku GNSS sygnały użyteczne są odbierane z różnych kierunków, odpowiadających położeniu poszczególnych satelitów nawigacyjnych. Sygnał pojedynczego naziemnego źródła zakłócającego dociera natomiast z określonego kierunku. Pozwala to na przestrzenne rozdzielenie sygnałów użytecznych i zakłócających.