Leon Wolski ros. Лев Иванович Вольский (ur. 23 listopada 1860, zm. 4 września 1941 w Warszawie) – polski inżynier i architekt
Życiorys Ukończył szkołę rzemieślniczą w Łowiczu (1881), a następnie ze złotym medalem za wybitny projekt inżynierski Instytut Inżynierów Cywilnych w Petersburgu (1886). Po studiach został przydzielony do Komitetu Techniczno-Budowlanego przy w Petersburgu. Oddelegowano go najpierw do administracji Kolei Poleskich; gdzie opracowywał projekty budynków stacyjnych, a następnie skierowano go na linię Wilno–Równe, gdzie nadzorował budowę mostu kolejowego oraz wałów ochronnych na rzece Słucz. Następnie inżynier powiatu włoszczowskiego w guberni kieleckiej (luty-sierpień 1887), gdzie zajmował się naprawą dróg na terenie powiatu. Następnie technik komisji ds. budowy koszar dla dwóch pułków piechoty we wsi w Zambrowie, w guberni łomżyńskiej, gdzie współpracując z inżynierem Romanem Goleniszczewem opracował projekt budowy (1887-1890). W latach 1891-1898 kierował budową koszar dla 4. Brygady Artylerii w ZambrowieJózef S. Mroczek, Zambrów - zarys dziejów, Białystok 1982, s. 124-125. Następnie inżynier i architekt powiatu koneckiego, później radomskiego. Od 1901 oddziałowy budowniczy rządu gubernialnego warszawskiego. Do jego zadań na tym stanowisku należał m.in.