Dwór w Palowicach – dwór z XIX wieku w Palowicach w powiecie rybnickim, wpisany do rejestru zabytków nieruchomych województwa śląskiego.

Historia Dobra dworskie w Palowicach należały do Teresy Promnicowej około 1720 roku. Z tego okresu pochodziła kaplica, która stała na miejscu dzisiejszej kaplicy św. Jana Nepomucena. Rozebrano ją w 1916 roku, na jej miejscu postawiono dzisiejszą kaplicę, którą poświęcono w 1920 roku. Dwór powstał w XIX wieku, na jego początku, w latach 40. XIX wieku, w 1842 roku dobra palowickie nabył Franz von Winckler lub w latach 1860–1880, jego inwestorem był Emanuel von Tluck. Dwór według innego źródła mógł także powstać z inicjatywy córki Franza, Waleski von Tiele-Winckler bądź jej męża Huberta. Potomkowie Tiele-Wincklerów posiadali Palowice do 1945 roku, budynek był użytkowany jako . Po II wojnie światowej staw w parku dworskim został osuszony, a dwór był wykorzystywany jako przedszkole, klub rolnika, poczta, kawiarnia, siedziba Gminnej Rady Narodowej, a ostatnią jego funkcją była siedziba Rolniczej Spółdzielni Produkcyjnej. 15 marca 1966 roku dwór wraz z parkiem i oficyną został wpisany do wojewódzkiego rejestru zabytków (nr rej. A/133/10 (dwór i park) oraz 598/66 – oficyna).