Od lewej: Tomasz Stankiewicz i Oswald Miller, Franciszek Szymczyk i Roman Garley, Józef Lange i Tadeusz Szpądrowski (asystujący przy rowerze Langego), Jan Łazarski i Wiktor Hochsmann. Od wczesnej młodości uprawiał kolarstwo torowe i szosowe w barwach Warszawskiego Towarzystwa Cyklistów (WTC Dynasy), specjalizując się w sprintach i wyścigach na krótkich dystansach. Wiosną 1924 roku, dzięki wysokiej formie sportowej, został włączony do polskiej reprezentacji kolarskiej przygotowującej się do startu na Igrzyskach VIII Olimpiady w Paryżu (wraz z m.in. późniejszymi srebrnymi medalistami olimpijskimi: Józefem Langem, Tomaszem Stankiewiczem, Janem Łazarskim i Franciszkiem Szymczykiem) jako zawodnik rezerwowy („jeździec przyszłości”) i asystent kadry.
W 1926 roku reprezentował barwy Polski na torowych Mistrzostwach Świata w Mediolanie oraz w zawodach krajowych i międzynarodowych w barwach WTC. W czasie pobytu we Francji trenował i startował na torach paryskich, m.in. na Vélodrome d’Hiver. W oficjalnych wykazach licencji zawodniczych Związku Polskich Towarzystw Kolarskich (ZPTK) na rok 1927 oraz w prasie sportowej był wymieniany w gronie czołowych młodych nadziei polskiego kolarstwa torowego.