Kolejność ta jest natomiast przewidywalna w tym sensie, że dane wczytane dwukrotnie w tej samej kolejności zostaną dwukrotnie w tej samej kolejności przekazane klientom.
Historia Mechanizm wywodzi się z prób odwzorowania w DNS pojęcia klastra, czyli grupy maszyn pełniących tę samą funkcję, przy których nie ma znaczenia, którą z nich obsłuży konkretne żądanie, byle obciążenie rozłożyło się w miarę równo. Około 1986 roku zaczęły powstawać nieoficjalne modyfikacje serwera BIND realizujące ten pomysł. Najszerzej rozpowszechniły się zmiany „Shuffle Address” autorstwa Bryana Beechera oraz kod „Round Robin” Marshalla Rose’a. Pierwsze z nich przestawiały rekordy adresowe cyklicznie, nie biorąc pod uwagę faktycznego obciążenia maszyn docelowych. Równolegle Matt Madison z firmy TGV zaimplementował odmianę, która korzystała z mechanizmów systemu VMS, aby zwracać adresy w kolejności od najmniej do najbardziej obciążonego serwera, jednak rozwiązanie to było ściśle związane z tym systemem operacyjnym.
Historię tych prac oraz próby wypracowania ogólniejszego rozwiązania w ramach grupy roboczej IETF opisuje dokument RFC 1794, opublikowany w kwietniu 1995 roku przez Thomasa Brisco z Uniwersytetu Rutgersa.