Jego najważniejszą krakowską realizacją architektoniczną jest monumentalna, narożna kamienica secesyjno-modernistyczna przy ulicy Aleksandra Lubomirskiego 27–29 (róg ulicy Rakowickiej), wybudowana w 1912, w której architekt również sam zamieszkał. Budynek ten znajduje się w Gminnej Ewidencji Zabytków Miasta Krakowa oraz w rejestrze zabytków pod numerem A-1241/M.

W latach 20. XX wieku przeniósł się na Podhale do Zakopanego, gdzie pełnił funkcję architekta i kierownika robót przy wznoszeniu osiedla „Parcele Urzędnicze” (na dawnych gruntach hrabiego Władysława Zamoyskiego), projektując i nadzorując budowę zakopiańskich willi i domów mieszkalnych.

Twórczość malarska Równolegle z działalnością architektoniczną uprawiał malarstwo sztalugowe (przede wszystkim techniką olejną i akwarelową). Głównym tematem jego prac były motywy tatrzańskie oraz architektura Podhala. Tworzył nastrojowe pejzaże z widokami Giewontu, Kasprowego Wierchu oraz panoramy Tatr (m.in. Giewont, Pejzaż z Tatr, Willa „Pod Jedlami” w Zakopanem). Jego obrazy pojawiają się na rynku dzieł sztuki w polskich domach aukcyjnych.

Zmarł w 1931.