Cyklobenzapryna – organiczny związek chemiczny stosowany jako lek zwiotczający mięśnie o działaniu ośrodkowym. Jest strukturalnie zbliżona do trójcyklicznych leków przeciwdepresyjnych, w szczególności do amitryptyliny. W lecznictwie stosowana jest w postaci chlorowodorku.
Cyklobenzapryna jest stosowana przede wszystkim w krótkotrwałym leczeniu bolesnych skurczów mięśni związanych z ostrymi schorzeniami układu mięśniowo-szkieletowego. Od 2025 roku podjęzykowa postać chlorowodorku cyklobenzapryny jest w Stanach Zjednoczonych zarejestrowana również do leczenia fibromialgii u dorosłych.
Zastosowanie medyczne
Ostre schorzenia układu mięśniowo-szkieletowego Cyklobenzapryna jest stosowana jako uzupełnienie odpoczynku i fizjoterapii w łagodzeniu skurczów mięśni związanych z ostrymi, bolesnymi schorzeniami układu mięśniowo-szkieletowego. Leczenie doustnymi postaciami cyklobenzapryny zaleca się krótkotrwale, zwykle przez okres do 2–3 tygodni, ponieważ brak jest wystarczających danych dotyczących skuteczności dłuższego stosowania.
W metaanalizie badań dotyczących bólu pleców cyklobenzapryna była skuteczniejsza od placebo, przy czym największą poprawę obserwowano w pierwszych dniach leczenia.