Odpowiadał za skomplikowane i nowatorskie w tamtych czasach prace inżynieryjne polegające na podstemplowaniu sklepień, wprowadzeniu ściągów żelaznych oraz wzmocnieniu fundamentów portyku zaprojektowanego przez Wawrzyńca Gucewicza za pomocą pali wierconych Systemu WolfsholzaStanisław Cywiński, Henryk Wąsowicz, Bazylika wileńska, [Wilno 1933] Swoje doświadczenia w tej materii wykorzystał także w ratowaniu i przebudowie innych budowli. Oprócz prac inżynieryjno-konserwatorskich projektował również budynki mieszkalne w Warszawie, reprezentujące styl przejściowy między historyzmem a wczesnym modernizmem.
Członek Koła Inżynierów Cywilnych przy Stowarzyszeniu Techników Polskich w Warszawie. W l. 30. był także członkiem Zarządu STPSkład zarządu i władz Stowarzyszenia Techników Polskich w Warszawie na rok 1930/1931, "Wiadomości Związku Polskich Zrzeszeń Technicznych" R. 6, nr. 16-17 z 29 kwietnia 1930, s. A-76 oraz działaczem Polskiego Związku Inżynierów BudowlanychII Walny Zjazd Polskiego Związku Inżynierów Budowlanych w Katowicach, "Biuletyn Polskiego Związku Inżynierów Budowlanych" nr 1 z 25 marca 1936, s. 2, 117. Ponadto był członkiem Towarzystwa Opieki nad Zabytkami PrzeszłościPiotr Sypczuk, Wielki kryzys i zabytki.