u podstawy nieco zgrubiały, z wyraźną, mniej lub bardziej odgraniczoną bulwą, pełny. Powierzchnia biaława z delikatnymi, brązowawymi włókienkami, z czasem brązowiejąca, po uciśnięciu lekko żółknie. Podstawa białawo-kremowa. Miąższ Nieco włóknisty, białawy, w garbie kapelusza szarawo-kremowy. Zapach słaby, grzybowy, smak łagodny. Cechy mikroskopowe Zarodniki kuliste do elipsoidalnych, gładkie, z dużą centralną gutulą, szkliste, o wymiarach 5,4–8 × 4–6,5 µm. Gatunki podobne Gąskę tę łatwo odróżnić od innych podobnych gatunków po ostro wypukłym kapeluszu, dającej się zdjąć skórce, blaszkach przyrośniętych ząbkiem oraz lekko gorzkim miąższu.
Występowanie i siedlisko Podano nieliczne stanowiska w niektórych krajach Europy i w Federacji Rosyjskiej. W opracowanym w 2003 r. przez Władysława Wojewodę wykazie wielkoowocnikowych grzybów podstawkowych Polski gatunek ten występuje pod nazwą Tricholoma spermaticum. Jego stanowiska (jako Tricholoma spermaticum) podali Anna Bujakiewicz i Fiklewicz w 1963 r.
Gąski to naziemne grzyby mykoryzowe. Gąska garbkowata tworzy mykoryzę z wieloma gatunkami drzew liściastych. Owocniki pojedynczo od lata do zimy.
Jest grzybem niejadalnym.
Przypisy
Kategoria:Gąskowate Kategoria:Mykobiota Polski