Klasztor miał być otoczony systemem obronnym z dwunastoma basztami, a w 1588 roku opat Wereszczyński przeznaczył dochody z wójtostwa we wsi Psary na jego uzbrojenie.
W literaturze powtarzana jest wiadomość, że podczas Zjazdu stężyckiego w 1575 roku jedna z grup politycznych miała obradować w ruinach zamku sieciechowskiego, jednak Bartosz Pankowski zauważa, że pierwotne źródło tej informacji pozostaje nieznane. O istnieniu pozostałości dawnej warowni w XVI wieku świadczy Jan Kochanowski. W napisanej w związku ze zjazdem stężyckim w 1575 roku łacińskiej odzie In conventu Stesicensi wspomniał o widocznej w pobliżu miejsca obrad „starej siedzibie Sieciecha” (domus antiqua Secechi), podmywanej przez wody rzek. Z opisu poety wynika, że pole, na którym zgromadziła się szlachta, znajdowało się w jej sąsiedztwieJan Kochanowski, Lyricorum libellus, Ode III: In conventu Stesicensi, w. 1–8.. W późniejszej literaturze informację tę łączono z przekazem Świętosława Orzelskiego o osobnych naradach części uczestników zjazdu na łące położonej na południe od Stężycy.