W 1906 Matisse miał 36 lat. Był to kulminacyjny moment jego twórczości fowistycznej. Nie był już początkującym malarzem: miał za sobą wystawy, pierwszą wystawę indywidualną u znanego marszanda Ambroise’a Vollarda w 1904, przełom Collioure z Derainem w 1905 i ogromny rozgłos po Salonie Jesiennym. W samym 1906 odbyła się jego kolejna ważna wystawa indywidualna w , pokazał też Radość życia na Salonie Niezależnych (), pojechał do Biskiry w Algierii, wrócił do Collioure i kupił pierwszą rzeźbę afrykańską. Autoportrait jest dokumentem momentu między „czystym” fowizmem a następnym etapem poszukiwań.
Najbardziej prawdopodobnym miejscem powstania autoportretu jest paryskie atelier Matisse’a w dawnym Couvent des Oiseaux przy rue de Sèvres. Źródło muzealne nie podaje dla samego Autoportrait konkretnego adresu ani miesiąca, więc „paryskie atelier” jest rekonstrukcją chronologiczną, a nie informacją wpisaną wprost do metryczki obrazu.
Pierwszym udokumentowanym właścicielem obrazu był duński kolekcjoner Johannes Rump, którego zbiór nowoczesnej sztuki francuskiej został przekazany do Statens Museum for Kunst w Kopenhadze w 1928, nr inwentarzowy KMSr78.