24 marca 1918 wstąpił do Pierwszego Oddziału Ochotników Polaków we Włoszech. W jego szeregach walczył przeciwko Austriakom. Wyróżnił się 24 października 1918 pod Monte Pertico (pierwszego dnia bitwy pod Vittorio Veneto). 20 kwietnia 1922 kapitan Stefan Kluczyński, były organizator i dowódca Pierwszego Oddziału Ochotników Polaków we Włoszech sporządził wniosek na jego odznaczenie Orderem Virtuti Militari.
1 grudnia 1918 wstąpił do Armii Polskiej we Włoszech w obozie La Mandria di Chivasso, a na początku 1919 do Armii Polskiej we Francji i został przydzielony do 12 pułku strzelców polskich, późniejszego 54 pułku piechoty. W maju 1919 razem z armią gen. Hallera wrócił do Polski i wziął udział w wojnie z Ukraińcami, a następnie wojnie z bolszewikami. Wyróżnił się 11 kwietnia 1920 w bitwie pod Strużką. 14 kwietnia 1920 pod Hulami został ciężko ranny w obie nogi, prawą rękę i głowę. Leczył się w szpitalu wojskowym w Krakowie. W międzyczasie (21 grudnia 1920) został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu porucznika, w piechocie, w grupie oficerów byłej armii gen. Hallera.