Pociski PAC-3 wykorzystują natomiast własne aktywne radiolokacyjne głowice naprowadzające.
Historia AN/MPQ-65 opracowano jako rozwinięcie AN/MPQ-53 w związku z kolejnymi etapami modernizacji systemu Patriot i wprowadzaniem konfiguracji PAC-3. Zmiany objęły zarówno sprzęt, jak i oprogramowanie radaru, zwiększając jego możliwości w zakresie wykrywania, identyfikacji i śledzenia celów, w szczególności zagrożeń balistycznych. AN/MPQ-65 osiągnął wstępną gotowość operacyjną w 2003 roku i stopniowo zastępował starsze AN/MPQ-53.
Jednocześnie zachowano podstawową architekturę stacji poprzedniej generacji – nieruchomą podczas pracy antenę ścianową i sektorowy sposób obserwacji. Szyk antenowy może zostać przed rozpoczęciem pracy skierowany w stronę przewidywanego głównego kierunku zagrożenia, lecz podczas pracy nie wykonuje mechanicznego obrotu.
Kolejnym etapem modernizacji był AN/MPQ-65A, wprowadzany w ramach pakietu Post-Deployment Build 8 (PDB-8). Modernizacja rozpoczęta w jednostkach United States Army w 2017 roku polegała przede wszystkim na przejściu od wcześniejszego analogowego przetwarzania sygnałów do przetwarzania cyfrowego. W ramach przebudowy wymieniono znaczną część starszych zespołów elektronicznych i zastosowano cyfrowy procesor radaru (RDP, ang.