30 maja ponownie nie doszło do zapowiadanej elekcji. Spór skoncentrował się wówczas na żądaniu części senatorów, aby przed wyborem nowego władcy przyjąć osobny akt formalnie pozbawiający Henryka Walezego tronu. Koło rycerskie uznało taki akt za zbędny, argumentując, że wcześniejsze uchwały i niedotrzymanie przez Henryka przyjętych zobowiązań wystarczają do uznania tronu za opróżnionyEwa Dubas-Urwanowicz, Koronne zjazdy szlacheckie w dwóch pierwszych bezkrólewiach po śmierci Zygmunta Augusta, Białystok 1998, s. 193–196..
1 czerwca większość szlachty dokonała secesji i utworzyła osobne koło, które zebrało się przy niedalekich ruinach zamku w Sieciechowie. Po nieudanych próbach mediacji szlachta opuściła pole zjazdowe, pozostawiając deputację mającą obserwować działania senatorów i zapobiec dokonaniu elekcji bez udziału stanu rycerskiego. 4 czerwca senatorowie rozważali jeszcze przeprowadzenie wyboru, jednak wobec protestu przedstawicieli szlachty do elekcji nie doszło. Ostatecznie również senatorowie opuścili Stężycę, a 6 czerwca pole zjazdowe było już pusteEwa Dubas-Urwanowicz, Koronne zjazdy szlacheckie w dwóch pierwszych bezkrólewiach po śmierci Zygmunta Augusta, Białystok 1998, s.