Karapaks jest porośnięty krótkimi szczecinkami, na krawędziach ciemnymi i obfitszymi ku tyłowi. Nadustek jest krótki do niemal zanikłego. Oczy pary przednio-bocznej leżą nieco bardziej z przodu niż przednio-środkowej, a tylno-bocznej bardziej z tyłu niż tylno-środkowej. Jamka karapaksu jest krótka. Szczękoczułki mają szczecinki na wierzchu, na powierzchnia tylno-bocznych oraz na rastellum. Przednia krawędź bruzdy szczękoczułka ma szereg równo rozstawionych zębów, a ponadto liczne drobne ząbki leżą u nasady bruzdy. U samca guzek między szczękoczułkami jest dobrze zaznaczony i wyposążony w szczecinki. Szeroka warga dolna ma kilka kuspuli, a szczęki silne kuspule na krawędzi tylnej. Owalne sternum porastają czarne włoski.
Kolejność par odnóży od najdłuższej do najkrótszej to: IV, I, II, III; porośnięte są one krótkimi szczecinkami i rozproszonymi włoskami. U samca pierwsza para odnóży ma na wierzchołku goleni tylno-boczny megakolec i szereg kolców o prawie jednakowych rozmiarach;