Z 1517 pochodzi zezwolenie króla polskiego Zygmunta I Starego dla Krzysztofa Mostym na wykup wójtostwa wsi Kęszyca należącej do grodu międzyrzeckiego z rąk Jana i Kaspra synów zmarłego Baltazara Berkulcza. W 1517 szlachcic Krzysztof Meyshten sołtys w Kęszycy zapisał swojej żonie Małgorzacie, corce Henryka Hmirnyk (nazwisko niewyraźnie zapisane) po 150 złotych reńskich wiana i posagu na swej połowie sołectwa w Kęszycy. W 1519 szlachetni Jan i Kasper synowie zmarłego Baltazara Berkulcza sołtysa w Kęszycy sprzedali szlachcicowi Krzysztofowi Mestchin swe sołectwo w Kęszycy za 220 florenów. W 1565 sołectwo kęszyckie podlegało zamkowi w Międzyrzeczu i rozłożone było na 2,5 śladu, które “do zamku orzą”, a folwark miał 2 ślady sołeckie.
Miejscowość wspominały historyczne dokumenty prawne, własnościowe i podatkowe. W 1446 w dokumencie odnotowującym transakcję wójtostwa w Przeczewie wymieniony został szlachcic Piotr dziedzic w Kęszycy. W 1452 Niemierza tenutariusz międzyrzecki był posiadaczem zastawu na grodzie i mieście Międzyrzecz oraz Skwierzyna, wraz z należącymi do nich wsiami Kęszycą, Nietoperkiem oraz Żółwinem. W 1499 wieś odnotowano jako zalegającą z podatkami. W 1563 odbył się pobór z 10 łanów oraz dwóch karczm.