Budowę al-Badi finansowano z łupów wojennych i okupów uzyskanych za portugalskich jeńców pojmanych w bitwie pod Al-Kasr al-Kabir oraz z handlu złotem i cukrem. Oficjalne otwarcie pałacu odbyło się w 1594 roku, choć prace wykończeniowe trwały do 1602 roku. W momencie powstania był to jeden z najbardziej okazałych kompleksów pałacowych w Maroku. lewo|mały|Minbar z Meczetu Księgarzy na ekspozycji w pałacu al-Badi Niespełna wiek po ukończeniu pałacu rozpoczęto jego rozbiórkę. W 1696 roku sułtan Maulaj Isma’il z dynastii Alawitów nakazał zdemontować większość dekoracji pałacowych, aby wykorzystać kosztowne materiały przy wznoszeniu nowej rezydencji w stolicy sułtanatu – Meknesie. Prace rozbiórkowe zakończyły się w 1706 roku.
W pałacu al-Badi przechowywany jest . Został wykonany na początku XII wieku w Kordobie na zamówienie almorawidzkiego władcy Alego ibn Jusufa, a następnie umieszczony w głównym meczecie Marrakeszu. Po zdobyciu miasta przez Almohadów w 1147 roku minbar przeniesiono do nowo wybudowanego przez Abd al-Mumina Meczetu Księgarzy, gdzie służył do 1962 roku. Po wycofaniu go z użytku liturgicznego, został przekazany na ekspozycję muzeum w pałacu al-Badi.
Architektura Pałac wzniesiono w , silnie nawiązującym do architektury al-Andalus.