Adam Karol Studencki (ur. ok. 1894 w Tarnopolu, zm. 21 grudnia 1929 w Warszawie) – doktor praw, major dyplomowany artylerii Wojska Polskiego (pośmiertnie mianowany podpułkownikiem), oficer wywiadu wojskowego (Oddział II Sztabu Głównego), kierownik Ekspozytury Nr 4 w Katowicach (1925–1927) oraz szef Samodzielnego Wydziału IIa Wywiadu Ofensywnego Oddziału II Sztabu Głównego (1929), kawaler Orderu Wojennego Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się około 1894 roku w Tarnopolu. Uzyskał stopień naukowy doktora praw.
W szeregach Wojska Polskiego brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej jako oficer 13 Kresowego Pułku Artylerii Polowej (13 pap), wchodzącego w skład 13 Kresowej Dywizji Piechoty. W 1920 roku w stopniu porucznika pełnił funkcję dowódcy 8. baterii tego pułku. Za męstwo na polu walki został odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Wojennego Virtuti Militari V klasy oraz czterokrotnie Krzyżem Walecznych.
W latach 1923–1925 był słuchaczem IV Kursu Normalnego Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie.