Stanisław Mianowski, ros. Станислав Викентьевич Мяновский (ur. 1838, zm. ok. 1905) – polski inżynier i architekt działający na terenie Imperium Rosyjskiego.

Życiorys Wstępnie otrzymał edukację domowąБарановский Г. В. Юбилейный сборник сведений о деятельности бывших воспитанников Института гражданских инженеров (Строительного училища) 1842—1892. СПб 1893, c. 231–232. i w 1853 rozpoczął studia w Szkole Budowlanej Ministerstwa Komunikacji (późniejszy Instytut Inżynierów Cywilnych w Petersburgu) którą ukończył w 1860Księga pamiątkowa Inżynierów Cywilnych Polaków wychowanków Instytutu Inżynierów Cywilnych w Petersburgu, Warszawa 1937, s. 23, 30, 45, 70. z tytułem pomocnika architekta i prawem do rangi X klasy. Po studiach odbył staż w wydziale budowlanym administracji gubernialnej w Tbilisi w GruzjiJanusz Opaska, Działalność polskich architektów w Tbilisi w XIX i na początku XX wieku, "Kwartalnik Architektury i Urbanistyki", t. 57, z. 1, 2012, s. 9., w jego trakcie przeprowadził inspekcję monastyru w Gelati i opracował metody usunięcia z niego wilgoci. W latach 1861–1867 był architektem miejskim Temriuka na Kubaniu, gdzie opracował nowy plan miasta i w ramach jego realizacji ciągu pięciu lat nadzorował budowę ponad tysiąca prywatnych domów.