XX wieku jako maskotkę mającą rywalizować z Mario.
Krytycy chwalili interakcję między graczami w wersji na Wii i różnorodność konkurencji w obu wersjach. Wersję na Wii krytykowali jednak za złożoność, a wersję na DS za to, że nie zapewnia takiej samej interakcji między graczami. Na targach Games Convention w Lipsku wersja na Wii zdobyła nagrodę dla najlepszej gry na Wii 2007 roku („Best Wii game of 2007”). Sprzedano ponad 10 milionów egzemplarzy Mario & Sonic, a gra zapoczątkowała serię podobnych gier sportowych, wydawanych przy okazji kolejnych igrzysk olimpijskich.
Rozgrywka Mario & Sonic at the Olympic Games to zbiór 24 konkurencji wzorowanych na igrzyskach olimpijskich. W wersji na Wii gracz steruje postacią na ekranie za pomocą czujników ruchu kontrolera Wii Remote i dołączanej do niego przystawki Nunchuk. Ruchy kontrolerem przypominają ruchy zawodnika w prawdziwej dyscyplinie. Na przykład zamach kontrolerem Wii Remote naśladuje rzut młotem, a odciągnięcie kontrolera i przechylenie Nunchuka imituje posługiwanie się łukiem i strzałą. Nunchuk jest niezbędny w łucznictwie, ale w większości konkurencji można z niego nie korzystać. Niektóre konkurencje są bardziej wymagające fizycznie, np. pięć biegów, w których trzeba szybko „bębnić” kontrolerem. Część elementów rozgrywki kontroluje komputer, np.