Związek między sensytyzacją ośrodkową a powstawaniem i utrzymywaniem bólu przewlekłego u ludzi pozostaje przedmiotem badań, a obserwowane klinicznie zwiększenie wrażliwości bólowej nie jest bezpośrednim pomiarem aktywności neuronów ośrodkowego układu nerwowego.
Obraz kliniczny i rozpoznanie Obraz kliniczny bólu przewlekłego jest zróżnicowany i zależy od jego przyczyny, lokalizacji i mechanizmu. Natężenie bólu nie wykazuje prostej zależności od rodzaju ani rozległości zmian strukturalnych w tkankach, a na doświadczenie bólu wpływają również czynniki psychologiczne, społeczne i behawioralne.
Przewlekłemu bólowi mogą towarzyszyć ograniczenie sprawności fizycznej i codziennej aktywności, zaburzenia snu, zmęczenie, obniżenie nastroju, lęk oraz trudności w funkcjonowaniu społecznym i zawodowym. Zależności pomiędzy bólem, snem i stanem psychicznym mogą być dwukierunkowe – ból może pogarszać sen i stan emocjonalny, a zaburzenia snu i cierpienie psychiczne mogą wpływać na przebieg bólu.