Franciszek Bazydło (ur. 27 października 1899 w Kolnie, zm. 12 sierpnia 1976) – polski działacz partyjny i państwowy, wojskowy, poseł do Krajowej Rady Narodowej (1944–1947).
Życiorys Zdobył wykształcenie średnie. W latach 1918–1926 służył w Wojsku Polskim jako podoficer zawodowy, następnie od 1926 do 1932 zasiadał w zarządzie spółdzielni spożywców „Wyzwolenie” w Łomży, a od 1928 do 1929 wchodził w skład tamtejszej kasy chorych. W 1926 wstąpił do Polskiej Partii Socjalistycznej, był sekretarzem Okręgowego Komitetu Robotniczego PPS w Łomży (1918–1926) i szefem Okręgowej Rady Związków Zawodowych tamże. Pomiędzy 1927 a 1932 kierował kołem Związku Inwalidów Wojennych w Łomży. Od 1927 zasiadał w radzie miejskiej Kolna, później związany z komórką PPS na warszawskiej Pradze.
W 1944 przystąpił do Polskiej Partii Socjalistycznej (lubelskiej), odtwarzał struktury Związku Inwalidów Wojennych i został wiceprzewodniczącym koła pracowników umysłowych PKWN.