Andrzej Jacak (ur. 20 listopada 1898 w Kurozwękach, zm. 22 grudnia 1972) – polski działacz partyjny i państwowy, górnik, poseł na Sejm Ustawodawczy (1947–1952).

Życiorys Do 14 roku życia uczył się w szkole ludowej w Kurozwękach, następnie podjął pracę jako robotnik rolny, w tym od 1916 w Centrali Zbożowej w Kurozwękach. Od 1918 do 1921 służył w Wojsku Polskim, po czym zatrudnił się jako robotnik i górnik w kopalni Milowice w Sosnowcu. W latach 1926–1927 pracował jako górnik we Francji, po czym powrócił do pracy w KWK Milowice (do 1945). Od 1923 należał do Polskiej Partii Socjalistycznej i Centralnym Związku Górników, kierując strukturami dzielnicowymi.

Od jesieni 1939 zaangażowany w konspiracyjną działalność socjalistów, w okresie wyzwolenia został członkiem Polskiej Partii Socjalistycznej (lubelskiej), od 1945 co najmniej do 1946 był I sekretarzem Komitetu Powiatowego PPS w Bielsku. W latach 1947–1952 wchodził w skład Sejmu Ustawodawczego z okręgu Bielsko, w 1948 wraz z PPS dołączył do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. W styczniu 1947 złożył rezygnację z mandatu, jednak Komitety Miejski i Powiatowy PPS nie przyjęły jej do wiadomości. W październiku 1948 usunięty z władz partii ze względu na opór wobec zjednoczenia z Polską Partią Robotniczą.