Choć z tego okresu nie zachowały się żadne pisemne zapisy dotyczące tego regionu, czas wystąpienia trzęsienia ziemi ustalono na podstawie japońskich zapisów tsunami, którego nie można powiązać z żadnym innym trzęsieniem ziemi w regionie Pacyfiku. Japońskie zapisy zachowały się głównie na obszarze dzisiejszej prefektury Iwate, w takich miejscowościach jak Tsugaruishi, Miyako (Kuwagasaki) i Ōtsuchi. Fakt, że odnotowano uderzenie fal w Ōtsuchi i Kuwagasaki tego samego dnia i o tej samej godzinie, pomógł badaczom ustalić przybliżoną datę, godzinę i miejsce wystąpienia trzęsienia ziemi.
Według japońskich zapisów niszczycielskie fale uderzyły w miasta wzdłuż pacyficznego wybrzeża Japonii 8. i 9. dnia 12. miesiąca 12. roku ery Genroku, co odpowiada 27 i 28 stycznia 1700 roku. Na podstawie raportów o szkodach zawartych w japońskich zapisach maksymalną wysokość fal oszacowano na 2–5 metrów. W Kuwagasaki powódź zniszczyła 13 domów, a kolejnych 20 spłonęło w późniejszym pożarze, co stanowiło około 10% wszystkich budynków w mieście. W Ōtsuchi uszkodzone zostały dwa budynki i dwa piece solne, a niektóre pola ryżowe zostały zalane. W Miho naczelnik wioski zauważył fale i ostrzegł mieszkańców, by uciekli na wyżej położone tereny;