Charakterystyka EuroVelo 11 ma przebieg południkowy i łączy obszary północnej, środkowej oraz południowo-wschodniej Europy. Charakterystyczną cechą trasy jest znaczne zróżnicowanie geograficzne i krajobrazowe: od subarktycznych obszarów północnej Norwegii i fińskiej Laponii, przez pojezierza Finlandii i krajów bałtyckich, niziny Europy Środkowo-Wschodniej i Karpaty, po Półwysep Bałkański i wybrzeże Morza Egejskiego. Na jej przebiegu występują zarówno tereny górskie i pagórkowate, jak i rozległe odcinki nizinne, m.in. w dolinie Cisy na Węgrzech. Trasa przecina liczne obszary chronione, w tym parki narodowe, obszary Natura 2000 oraz tereny leśne i jeziorne.
EuroVelo 11 nie stanowi jednolitej, wydzielonej na całej długości drogi dla rowerów, lecz międzynarodowy korytarz turystyki rowerowej wykorzystujący istniejącą infrastrukturę krajową i regionalną. Poszczególne fragmenty prowadzą drogami dla rowerów, lokalnymi drogami publicznymi, trasami nadrzecznymi oraz odcinkami współdzielonymi z innymi szlakami.