Obok konstrukcji Lorenzen wprowadził operację abstrakcji: gdy zachodzą relacje równoważności, można utworzyć pojęcie nadrzędne, abstrahując od różnic. O tak zwanych przedmiotach abstrakcyjnych nie można i nie należy mówić niezależnie od tej operacji. Zwykłe znaki definicyjne „:=” Lorenzen zastąpił znakiem „”, aby definiowanie odpowiadało naturze języka wprowadzonego (w toku samego działania, przez praktyczne użycie, a nie przez definicję), w ramach świata życia.

W okresie Lorenzen był zwolennikiem atomizmu logicznego: atomowe ma strukturę złożoną z podmiotu, kopuli () i predykatu. Na początku lat 70. XX wieku to typowe dla matematyki podejście przestało Lorenzenowi wystarczać do budowy etyki, toteż w jego miejsce rozwinął, wspólnie z , rozszerzone zdania elementarne z wieloma predykatorami i dwoma dodatkowymi rodzajami kopuli.

Zamiast wymagać dwóch samodzielnych, logicznie powiązanych zdań elementarnych, takich jak Fido  pies i Fido  brązowy, dopuszcza się jedną łączną wypowiedź elementarną Fido  brązowy pies. Lorenzen sprzeciwiał się zarazem mówieniu o „psim brązie”. „Pies” zostaje wprowadzony jako samodzielna predykacja własna (), „brązowy” zaś jako zależna apredykacja ().