thumb|left|Gamsachurdia schodzi do bunkra Przez dwa tygodnie na Alei Rustaweliego toczyły się walki z użyciem artylerii i czołgów. 6 stycznia 1992 roku Gamsachurdia wraz ze swoimi zwolennikami opuścił bunkier w gmachu rządu, a następnie wyjechał z kraju. Próbował uzyskać azyl polityczny w Azerbejdżanie; jego konwój przekroczył granicę z sąsiednią republiką o godzinie 9:00 rano. Przez pięć godzin prowadził telefoniczne negocjacje w sprawie azylu, lecz spotkał się z odmową. Następnie Gamsachurdia wraz z towarzyszącymi mu osobami udał się do Armenii, gdzie 10 stycznia oficjalnie wystąpił o azyl polityczny – wniosek ten został uwzględniony. W samej Gruzji zwolennicy Gamsachurdii – zwani „zwiadystami” – nie pogodzili się z jego odsunięciem od władzy i przyjęli postawę opozycyjną wobec nowych władz. W Zugdidi zwolennicy Gamsachurdii przejęli nawet autobus przewożący obywateli Armenii, proponując ich wymianę na gruzińskiego prezydenta, który – jak twierdzili – był „przymusowo przetrzymywany w Armenii” 14 stycznia wszczęto postępowanie karne przeciwko obalonemu prezydentowi pod zarzutem „podżegania do konfliktów na tle etnicznym, sprzeniewierzenia środków państwowych na szczególnie dużą skalę, nadużycia władzy oraz niszczenia zabytków architektury i historii”. Śledztwo zakończono w maju 1992 roku. Tengiz Sigua, który objął funkcję p.o.