Szymon Hein (ur. ok. 1571 w Braniewie, zm. 24 maja 1654 w Reszlu) – polski jezuita, pegagog i misjonarz, prefekt seminarium papieskiego w Braniewie, inicjator utworzenia kolegium w Reszlu.
Życiorys Do zakonu jezuitów wstąpił 11 lutego 1593 roku w Rydze. Następnie przebywał w Dorpacie oraz w seminarium papieskim w Nüggen w Estonii. Od 1598 był przez kilka lat nauczycielem w Wilnie, od 1601 wykładowcą w kolegium jezuitów w Braniewie. Potem wykładał w Nieświeżu i tam otrzymał święcenia kapłańskie. W latach 1609–1610 sprawował funkcję prefekta seminarium papieskiego w Braniewie. Następnie sprawował szereg funkcji w zakonie, był superiorem, rektorem (1617–1619), konsultorem oraz administratorem dóbr ziemskich jezuitów w Dorpacie. W 1625 roku wyjeżdżał w sprawach zakonu do Braniewa oraz do Warszawy. Do klasztoru jezuitów w Braniewie powrócił w 1626 roku, jednak wkrótce, 10 lipca tego roku, do miasta wtargnęły wojska szwedzkie (wojna o Inflanty i ujście Wisły) z samym królem Szwedów Gustawem Adolfem i jezuici zostali zmuszeni do opuszczenia klasztoru i miasta. Jezuici udali się do innych zakonów w Polsce i na Litwie.