Z płytą dotarł do pierwszego miejsca na liście Billboard 200 (pozostała tam przez pięć tygodni) i do drugiego miejsca w notowaniu UK Albums Chart. Wydawnictwo promował singlami: „Honky Cat” i „Rocket Man (I Think It’s Going to Be a Long, Long Time)”, który dotarł do drugiego miejsca na liście UK Singles Chart i szóstego miejsca w zestawieniu Hot 100 oraz zdobył status potrójnej platynowej płyty za sprzedaż w USA. Jeszcze przed rozpoczęciem nagrań, w maju 1972 oficjalnie zmienił dane osobowe na Elton Hercules John. Również w 1972 założył wytwórnię Rocket Records, w której ramach podpisał kontrakt m.in. z Kiki Dee i Neilem Sedaką. Zagrał też gościnnie w filmie muzycznym Born to Boogie, po czym wrócił do Château d’Hérouville, gdzie rozpoczął nagrania albumu pt. Don’t Shoot Me I’m Only the Piano Player. Po wydaniu płyty w styczniu 1973 wyruszył w trasę koncertową, podczas której szokował publiczność ekstrawaganckimi kreacjami, a na scenie towarzyszył mu tancerz stepu Legs Larry Smith.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Elton John · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.