za Niemcami głosowało 519 osób (ok. 73,3%), a za Polską 189 osób (ok. 26,7%). W latach 20. XX wieku w Kórnicy powstał pomnik upamiętniający mieszkańców wsi, którzy zginęli podczas I wojny światowej (rozbudowany po II wojnie światowej). Według wyników ankiety kościelnej z 1931, odsetek Polaków wśród mieszkańców Kórnicy oceniono na 95%.
W okresie II wojny światowej w Kórnicy pracowali robotnicy przymusowi z Polski, m.in. z miejscowości: Chruszczobród, Wręczyca, Krasowy, Margonin. W marcu 1945 wieś była jedną z miejscowości powiatu prudnickiego, które zostały przystosowane przez Niemców do obrony przed Armią Czerwoną. Na jej terenie powstały rowy i okopy. Na polu uprawnym w Kórnicy zbudowano lotnisko polowe. Niemieckie wojsko posiadało stanowisko dowodzenia we wsi. Armia Czerwona wkroczyła do Kórnicy w drodze na Prudnik podczas operacji górnośląskiej 19 marca 1945. We wsi trwał wówczas pogrzeb jednego z jej najstarszych mieszkańców – 83-letniego Josepha Moritza. Wraz z zajęciem wsi rozpoczęły się fale kradzieży, gwałtów i deportacji. Sowieci zastrzelili pięć kobiet broniących się przed zgwałceniem, a jeden z żołnierzy, podczas żonglowania granatem, zabił na podwórzu domu należącego do rodziny Kasperków sześcioro dzieci i siebie.