Na przełomie dwudziestego drugiego i dwudziestego trzeciego roku swego panowania faraon na czele armii wkroczył do Palestyny. Po kolejnych sukcesach wojennych pod Gazą, Jaffą, w pobliżu Góry Karmel, pod Megiddo i Kadesz przywrócił w regionie panowanie egipskieJ. Zabłocka, Historia Bliskiego Wschodu w starożytności (od początku osadnictwa do podboju perskiego), Wrocław 1982, s. 231-232..
Strategia Według kalendarza egipskiego dwudziestego piątego dnia czwartego miesiąca drugiej pory roku (19 kwietnia), w dwudziestym drugim roku panowania Totmesa III armia egipska wyruszyła z garnizonu Tjaru (w pobliżu Al-Kantara) w Dolnym Egipcie. W ciągu dziewięciu dni (27 kwietnia) dotarła do Gazy, gdzie faraon świętował dwudziesty trzeci rok swego panowania. Szybkie tempo marszu było spowodowane dążeniem do zaskoczenia przeciwnika. W dwudziestym czwartym dniu wyprawy (14 maja) wojsko egipskie dotarło pod Górę Karmel. W miejscowości Jehem, około 25 km na południowy zachód od Megiddo, odbyła się narada wojskowa. Istniały bowiem trzy możliwości przedostania się do celu: łatwiejsze dla wojska drogi prowadziły szlakami południowym (przez wioskę Tannach) i północnym (przez Zefti), bezpośrednio zaś do twierdzy biegła z wioski Aruna wąska i stroma droga przez przełęcz MusmusP. Davis, 100 Decisive Battles, s. 3..