W obozie Egipcjan dokonano podliczenia strat. Dywizja „Ra” była najmocniej poturbowana po pierwszym dniu zmagań, „Amon” też odniosła spore straty. Dywizja „Set”, która przybyła pod Kadesz pod koniec pierwszego dnia bitwy nie odniosła żadnych strat. Dywizja „Ptah”, która wzięła udział w końcowym etapie zmagań w pierwszym dniu bitwy, miała minimalne straty.
Hetyci również ponieśli dotkliwe straty. Stracili najprawdopodobniej wszystkie rydwany. Wśród pokonanych wrogów Ramzes II wymienia m.in.: dwóch braci Muwatallisa II, dwóch jego Nosicieli Tarczy, jego sekretarza, sześciu wysokich rangą dowódców oraz czterech dowódców oddziału rydwanów.
III faza bitwy – 2. dzień zmagań Następnego dnia, Ramzes II rozkazał uderzyć na wojska hetyckie znajdujące się po drugiej stronie rzeki. Atak egipski tym razem zaskoczył Hetytów. Jednak, po krótkim szoku, armia hetycka zwarła szeregi i odparła atak egipskich rydwanów. Hetyci nie posiadali już jednak własnych rydwanów, by ruszyć w pościg za wycofującymi się jednostkami egipskimi. Natomiast Egipcjanie nie posiadali zbyt dużych sił, by rozgromić piechotę hetycką. Doszło do sytuacji patowej. W tej sytuacji Muwatallis II posłał do obozu Egipcjan posłańca z propozycją zawarcia rozejmu. Muwatallis II proponował zapewne zawarcie rozejmu na zasadzie status quo. W „poemacie” odnajdujemy fragment owego listu, choć należy go traktować z dużą dozą ostrożności: