Oprócz przemysłu tekstylnego zaczął rozwijać się także przemysł maszynowy i przetwórstwo żywności. W 1830 roku w kościele farnym odbyła się pierwsza publiczna premiera wykonania Missa Solemnis Ludwiga van Beethovena, a w roku 1888 założono w Varnsdorfie biskupstwo starokatolickie. W niepodległej Czechosłowacji nadal dominowała tutaj ludność niemiecka. W roku 1930 z 22 793 mieszkańców miasta jedynie 1512 uważało się za Czechów. Ogromnie popularna była wówczas Partia Sudeckoniemiecka Konrada Henleina. Drugiego października 1938 r., na mocy postanowień układu monachijskiego, do miasta wkroczyły jednostki Wehrmachtu.
Druga wojna światowa szczęśliwie ominęła miasto, natomiast po wojnie, 5.03.1947 r., doszło do głośnego strajku (varnsdorfska stávka), w czasie którego robotnicy przeciwstawili się roszczeniom odzyskania fabryki przez niemieckiego przemysłowca pochodzenia żydowskiego Emila Beera, który jeszcze przed 1938 roku wyemigrował na Zachód. Około 10 000 robotników doprowadziło do unieważnienia roszczeń. Wydarzenia te miały ogromny wpływ na komunistyczny przewrót w Czechosłowacji w lutym 1948. W komunistycznej Czechosłowacji oficjalna propaganda określała miejscowość jako miasto młodości, ogrodów i kominów (fabryk). Historyczna zabudowa zaczęła stopniowo ustępować blokowiskom (panelaký).