Duszpasterstwa Migrantów i Podróżnych.
II wojna światowa mały|Brompton Oratory Od momentu przybycia Polskiego Rządu na Uchodźstwie do Londynu główne skupisko polskie w stolicy powstało w dzielnicy South Kensington. Oprócz Ogniska, Daquise-a i Marynki – polskich kawiarni koło stacji metra, oraz w pobliżu Samopomocy Marynarki Wojennej, klubu Lotników i SPK przy Queen's Gate Terrace, polska (tymczasowa) parafia powstała u księży Oratorianów; ich reprezentacyjna świątynia, Brompton Oratory, miała miejsce na kilkaset wiernych. Kościół polski przy Devonia Road w ubogiej dzielnicy Islington w północnym Londynie, był za mały i niedostępny dla tych z Polaków, którzy osiedlili się w zachodnim lub południowym Londynie. Od okresu wojny do powstania parafii u św. Andrzeja Boboli na Shepherds Bush, przez dwadzieścia lat polska msza odbywała się o trzynastej w niedziele w kościele Brompton. Tam też odbywały się polskie chrzciny, małżeństwa i msze żałobne.