Wieś była znana w wyrobu płótna. Wskutek II rozbioru Polski w 1793, miejscowość przeszła pod władanie Prus i jak cała Wielkopolska znalazła się w zaborze pruskim. Pod koniec XIX wieku wieś należała do powiatu międzyrzeckiego. Chrośnice liczyły wtedy 45 domostw i 309 mieszkańców, z czego 266 było katolikami, a 43 wyznania ewangelickiego.
Podczas powstania wielkopolskiego została opanowana przez powstańców 3 stycznia 1919 i stała się bazą wypadową w trakcie walk o Zbąszyń.
W latach 1954–1961 wieś należała i była siedzibą władz gromady Chrośnica, po jej zniesieniu w gromadzie Zbąszyń. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa zielonogórskiego.
Zabudowania We wsi zachowały się zabudowania dawnego folwarku () oraz stare drewniane i szachulcowe domy z końca XIX wieku. W latach 1981–1983 na skraju wsi wybudowano nowoczesny kościół pw. Nawiedzenia N.M.P, filialny w parafii łomnickiej według projektu Aleksandra Holasa. Postawiona obok dzwonnica jest pomnikiem 19 ofiar II wojny światowej.
Szkoły We wsi znajduje się szkoła podstawowa. Było także gimnazjum, w którym uczyli się także uczniowie z takich miejscowości jak Perzyny, Zakrzewko, Przyprostynia, Stefanowo i Łomnica.
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Chrośnica (wieś w województwie wielkopolskim)